VCM_092026_LR

VISIE

evolutie. Vooral AI confronteert consumenten en medewerkers met fundamentele vragen over werk, controle en menselijke relevantie. ‘Doomdenken’ ligt op de loer, want heel wat banen staan onder druk. Bij Proximus alleen al verdwijnen tegen 2030 zo’n 1.200 jobs. Het aantal openstaande vacatures voor bedienden (white collar) neemt zienderogen af. “Bij Klarna verving een AI-assistent zevenhonderd mede werkers, bij KBC neemt Kate het werk van zo’n driehonderd mensen over. Dat creëert een reëel probleem voor de arbeidsmarkt”, aldus Tom Palmaerts. “De jobs die nu verdwijnen, zijn doorgaans jobs waarin pas afgestudeer den terechtkomen. Als die jongeren geen kan sen krijgen om ervaring op te doen, waar zul len dan binnen tien jaar de managers vandaan komen?” Tegelijk waarschuwt de futurist voor de veiligheidsrisico’s van steeds krachtigere AI-sys temen. “Die tools kunnen snel fouten opsporen, maar zetten tegelijk de deur wagenwijd open voor hacking. Alles kan worden gehackt. Tijd wordt de bepalende factor. De internationale bank Revolut speelt daar handig op in met zijn ‘single-use’ bankkaart. Na een betaling wordt de bankkaart vernietigd, zodat fraude onmogelijk wordt.” Volgens Tom Palmaerts toont dat aan hoe bedrijven wel kunnen innoveren in deze uit dagende, veranderende wereld. De complexiteit rond AI is dat het zowel kan sen als uitdagingen met zich meebrengt. Het World Economic Forum (WEF) voorspelt dat zo’n 170 miljoen jobs zullen ontstaan tegenover 92 miljoen die verdwijnen. “Die evolutie is dub bel”, zegt Tom Palmaerts. “We zien een grote verschuiving van creatieve naar technische pro fielen. Nochtans is creativiteit datgene wat ons onderscheidt. Zelfs jongeren zonder technische voorkennis gaan aan de slag met ‘vibecoding’. Niet hun vaardigheden, maar hun creativiteit bepaalt de limiet. Mode en stijl zijn daar ook mooie voorbeelden van. Dat geeft vertrouwen.” De consument verschuift Om in de huidige context niet in pessimisme te vervallen, kiest Tom Palmaerts daarom resoluut voor radicaal optimisme. Die houding is niet naïef en miskent de reële uitdagingen niet. Inte

“Jongeren zijn overprikkeld door de onlinewereld, maar sociaal onderontwikkeld. Ze hebben moeite met ‘real life’ contact: telefoneren met een onbekende boezemt angst in en in restaurantketens nemen bestel zuilen de stress van de interactie met een medewerker weg.”

gendeel, het vraagt een bewuste kijk naar evolu ties, trends, generaties en veranderend consu mentengedrag. Om als bedrijf te weten hoe je consumenten moet benaderen, is het cruciaal te begrijpen wat de verschillende generaties drijft. “De babyboomers (1945-1964) zijn opge groeid met een alles-kan-mentaliteit. Hun kin deren, doorgaans millennials (1980-1994), kre gen die mindset mee. Het resultaat? Millennials hebben veel moeite met keuzes maken en ze zoeken voortdurend naar de optimale work life balance die niet bestaat”, vertelt hij. “Tussen beide generaties zit Gen X (1965-1979) gewron gen. Die generatie had het economisch moeilij ker dan de babyboomers. Uit hen komt Gen Z (1995-2009) voort, die leerde dat alles mogelijk is zolang je er maar keihard voor werkt. Bijge volg is persoonlijk welzijn een uitdaging voor die groep. Gen alfa (2010-2024), de kinderen van de millennials, worden opgevoed met het idee dat alles mogelijk is zolang we het maar samen doen. Waar voorheen babyboomers en millennials de toon zetten in bedrijven, nemen Gen X en Z de fakkel nu over. Gen Z maakt sneller keuzes, Gen X trekt zich weinig van zijn keuzes aan. Dat creëert een andere bedrijfsdy namiek.”

Een analyse over wat al die generaties belangrijk vinden in hun job, bracht verrassend genoeg naar voren dat respect, salaris, voldoening, job zekerheid en welzijn de top vijf prioriteiten op de werkvloer vormen. Al kunnen respect en salaris wel van plaats wisselen afhankelijk van de bevraagden, ze vormen zonder twijfel de top twee. Diversiteit en inclusie, waar bij jongere generaties nochtans veel om te doen is, bunge len onderaan de lijst. Naast inzicht in de drijfveren van verschillende generaties vormt de vergrijzing een bepalende factor voor bedrijven. In België krijgen vrouwen gemiddeld 1,4 kinderen en die krijgen ze op latere leeftijd. Dus niet alleen het aantal kinde ren neemt af, maar ook het aantal vrouwen dat in de volgende vijf jaar een kind zal krijgen. Tom Palmaerts juicht initiatieven toe die de combina tie van werk en gezin proberen te vergemakke lijken, zoals bij het Belgische brillenmerk Odette Lunettes, waar moeders hun pasgeboren baby tijdelijk naar het werk mogen meenemen. “Ondanks de voorzichtigheid die nodig is voor AI, creëert de technologie opportuniteiten om het tekort aan medewerkers op te vangen. Cos meticamerk L’Oréal gebruikt een eigen AI-ge-

10

WWW.VALUECHAIN.BE