VCM_022026_LR

BUSINESS SOFTWARE

ven nodig hadden in een snel veranderende wereld. De opkomst van nichespelers En toen verschenen de nichespelers op het toneel. Slimme, wendbare softwarebedrij ven die zich specialiseerden in één domein: supply chain planning, TMS, WMS, S&OP, CRM, HCM, PLM, EAM, voorraad & inkoop, …, noem maar op. Zij boden diepgang waar ERP vaak bleef steken in generiek. Terwijl ERP alles voor iedereen probeerde te zijn, gingen deze partijen all-in voor één pro bleem, en deden dat vaak beter. Eind jaren negentig tot begin 2000: best-of breed werd populair omdat ERP vaak niet diep genoeg of onvoldoende flexibel was. Dat markeerde het einde van de onbetwiste dominantie van monolithische ERP-pakket ten. Maar na het uitdiepen en vastleggen van hun functionaliteit en onder het mom van “wat goed is voor enkelen is goed voor iedereen” werden ook deze nichespelers minder flexibel, waardoor we vandaag een opkomst zien van spelers die zich specifiek op deelprocessen en deeloptimalisering richten. Die snel via API integreerbare apps pakken momenteel tal van spelers in deze markt in snelheid. ‘Best-of-breed’ werd ‘best-of- burden’ In de jaren negentig en vroege jaren 2000 stapten bedrijven massaal over op ‘best of-breed’. Alles wat ERP niet goed deed, werd opgevangen door specialisten. Maar daarmee ontstond een nieuw pro bleem: fragmentatie. Elk nieuw systeem bracht nieuwe data, nieuwe interfaces, nieuwe integraties. IT-afdelingen veran derden in orkestratoren van een digitaal circus: middleware, API’s, synchronisatie, beveiliging, compliance, ... een digitale jungle waarin de weg kwijtraken eerder regel dan uitzondering werd. We ruilden ERP-frustraties in voor integratiehoofd

De beruchte ‘single source of truth’ veranderde in een ‘single source of friction’. Bedrijven worstelden met upgrades, gebruikersadoptie en veranderende marktomstandigheden. ERP-systemen boden structuur, maar niet altijd de wendbaarheid die bedrijven nodig hadden.

pijn. En dat allemaal onder het mom van flexibiliteit.

nieuwe vorm van complexiteit. Wat begon als een manier om versnippering tegen te gaan, resulteerde opnieuw in starheid. Nieuwe behoeften, technologieën en klant verwachtingen botsten met systemen die gebouwd waren voor stabiliteit, niet voor snelheid. De markt begon zich af te vragen: “Hebben we niet gewoon een nóg grotere olifant in de kamer gecreëerd?” Van ‘legacy’ naar SaaS: zelfde lied, nieuwe remix Toen kwam de cloud. Of beter: iedereen móest ineens naar de cloud. De megasuites werden in ijltempo herschreven, herverpakt of simpelweg verplaatst naar een datacenter elders, en gepresenteerd als modern, flexi bel en schaalbaar. Cloud was het nieuwe buzzwoord, het wondermiddel dat alles zou oplossen. Geen lokale installaties meer, geen eindeloze upgrades, en vooral sneller inspelen op verandering. Dezelfde oude sys temen, maar dan ‘as-a-service’.

Om op die fragmentatie te reageren, breid den ERP-leveranciers hun systemen voort durend uit met nieuwe features en modules en namen ze gespecialiseerde softwarebe drijven over. Daarmee wilden ze het beste van twee werelden combineren: de brede functionaliteit van ERP-systemen met de specialistische diepgang van nicheoplossin gen. Overnames van nichespelers werden een strategie om snel expertise en speciali saties binnen te halen, zodat ze hun aanbod konden verbreden zonder alles zelf te hoe ven ontwikkelen. De geboorte van de megasuites markeerde een nieuw tijdperk in de softwarewereld. Voor CIO’s klonk het als rust na de storm, maar ook deze oplossing had haar prijs. De suites groeiden uit tot logge mastodonten. De beloofde harmonie werd al snel een

92

WWW.VALUECHAIN.BE